Kar taneleri...

Yeni yıl hazırlıkları ile ilgili bir yazı yazmam lazım ama bende bu yıl bu konuda hiçbir heyecan yok. Bu yıl pek parlak geçmedi aslında. Bu yıldan bir an önce kurtulmak için çok sebep var. Ama bende bu yılbaşı hiçbir heyecan yok.

Gördüğünüz kar tanelerini bir süre önce ördüm. Aslında amacım bu yıl çam ağacımı yeni objelerle süslemekti. Önceki ağacımı merak edenler buraya bakabilir. Kar taneleri de yeni ağaç süslerim olacaktı. Fakat ağacımı bile kurmadım.

Ben de elimdeki kar tanelerini televizyonumun üzerindeki rafa taktım.

Kar tanelerini misina ipliğine geçirdim. Bir bantla rafa sabitledim.

Kar tanelerini 50 numara dantel ipliği ile ördüm. Örnekler çeşitli yerlerden. Bazıları daha önce bardak altlığı yaptığım modeller. Bazılarını internetten buldum.

Rafta yer alan çelenk ve çam ağacı şeklindeki panoyu da geçen yıl yapmıştım.Yapılışı ile ilgili yazım burada. Bu yıl yerlerine yenileri gelmediği için aynılarını kullandım.

Kar tanelerini ördükten sonra kolaladım.

Duvar açık renk olduğu için kar tanelerinin yarısı daha net görünüyor.

Bunlara da bir göz atın.

Sadece kar taneleri ve çiçekler bu yılın ürünü...

Bu yıl yeni yıl konusunda beni lütfen mazur görün. İşlere devam ediyorum ama bu konseptte bir şeyler yok bu yıl.

Belki de yeni yılla ilgili başka yazı yazamam. Buradan- biraz erken bir vakitte- yeni yılın hepinize sağlık, mutluluk, huzur, başarı ve bolluk getirmesini diliyorum.

Sevgilerim ve saygılarımla...

Yine çanta, yine çanta...

Bir önceki yazımda söz etmiştim yün küçültme bir çanta örüyorum diye... İşte o çantayı bitirdim. O kadar zevkli, o kadar eğlenceli bir iş ki anlatamam.

Bu çanta çok sevdiğim bir arkadaşıma "Öğretmenler Günü" hediyesi. El işini pek sevmezdi ama ben ısrarlarımla ve teşvikimle Onu işlemeye başlattım. Şimdi çok güzel işlemeler yapıyor ve hediye ediyor. Ben de Ona bir hediye vereyim dedim. Öğretmenler günü de anlamlı bir gün oldu.

Çantayı %100 yün olan bir iplikle örmek gerekiyor. İşte benim çantamın örülmüş hali bu. Örüldüğünde son halinden yaklaşık 3 kat büyük ölçülere sahip oluyor. Eninden ve boyundan yaklaşık 1/3 oranında küçülüyor. Belki pek çoğunuz  nasıl yapıldığını biliyorsunuzdur, ama ben bilmeyenler için kısaca anlatayım.

Çantayı %100 yünle istediğiniz ölçünün yaklaşık 3 katı örüyorsunuz. Kendi yünü ile dikiyorsunuz. Çamaşır makinasına atıp 60 derecede yıkıyorsunuz. Yün ve sıcak suyun bir araya gelmesi kaçınılmaz sonucu doğuruyor. Örgümüz keçeleşip küçülüyor.

Ben oluşan dokuyu çok beğeniyorum. Bildiğimiz hazır keçe ile çalıştığımızda bu doku oluşmuyor. Kalın, tok bir doku elde ediyoruz. Giysilerde kullanmak için kalın ve sert bir doku ama çanta için ideal.

Bu modeli ve kapama şeklini daha önce yaptığım bir çantada uygulamıştım. Çok kullanışlı oldu. Hala severek kullanıyorum. Bu nedenle bu çantayı da aynı modelde yaptım. Model denenmiştir yani...

Öne doğru dönen parçayı arka kısım ile birlikte ördüm. Bağlanacak parçayı geçirebilmek için bir de delik açtım. Delik için 5 ilmek eksilttim, üst sırada eksilttiğim ilmekleri tekrar attım ve örmeye devam ettim.

Ben 8 numara şişle ördüm. Yünüm ince yapılı bir yün. Piyasadaki %100 yünlerin bir kısmı daha kalın yapılı. Bu yünleri daha kalın bir şişle örmek gerekebilir. Sapları 10 ilmekle düz örgü ördüm. Keçeleştiğinde boru şeklini alıyor.  

Çantanın saplarını çantaya birleştirdiğim noktalara papatya şeklindeki düğmeleri diktim. Bu düğmeler hobi malzemeleri satan mağazalarda birkaç çeşidi bir arada satılıyor.

Çantayı tamamladığım gibi sahibine ilettim. Hatta kullanmaya başladı bile.

Ördükten sonraki işlemler ve sonuç çok eğlenceli bir süreç. Tabii ben bu çanta ile o eğlenceye doyamadım. Akşam bir tane daha başladım. 

Biraz daha kalın bir yün, 9 numara şişle örüyorum. Sanırım modelini yine aynı yapacağım. Belki kapama kısmını değiştiririm. 

Çantamın hikayesi böyle. Hiç boş durmuyorum. Biten işlerin yanında bir bu kadar da yarım iş var. Yani buradan anlayacağımız nedir? Bana kolay gelsin...

Bir örtü daha ...

Bir iki güne kadar bitiririm dediğim örtüm işte bu. Bir iki günü biraz aşmışım ama beni affedeceğinizi umuyorum. Bu örtünün de tamamını elde hazırladım. Ama elde yapmak beni bayağı oyaladı. Farklı renkteki blokların küçük küçük parçalarıyla epey uğraştım.

Örtü 110x110 cm. boyutlarında.Masa örtüsü olarak masaya serdim, oldu. Koltuk şalı yaptım oldu. Duvar panosu olur. Önemli olan ben bu örnekle çalışmak istedim, çalıştım. 

Kenarına kırmızı kumaştan biye hazırladım. Bu model eski bir dergiden dergide çerçeve kısmında aplike dal ve çiçekler vardı. Ben aplikeleri uygulamadım.

Ana renk olarak kullandığım bej renkli kumaşı başka işlerde kullanmışım ve çerçeve yapacak kadar kumaşım kalmamış. Çünkü projenin başlangıç tarihi biraz eski. Ben de bu nedenle kenar çerçevesi ve aplikeden vazgeçtim.

Örtünün yapımına epey önce başladığım için kartonlarıyla çekilen resimleri bulamadım ama yorganlama hazırlıklarından itibaren fotoğraflamaya çalıştım. Yorganlama deseninin çizilmiş hali. Çizimler daha sonra çıkıyor.

Aynı desenin yorganlanmış hali.

Küçük üçgen parçaları tek tek yorganladım.

Bu fotoğrafı balkonda çekmişim yani yazdan kalma. Yorganlamaya başladığım epey olmuş. Ama arada küçük küçük pek çok iş yaptım. Bu örtü de "esas iş" olarak devam etti.

Kasnakla çok daha kolay yorganladım. Küçük boyutlu işlerde kasnakla yorganlayamıyorum. Fakat kasnak bu işin boyutuna çok uygundu.

Renkli blokların ortasındaki desen böyle.

Açık renkli blokların yorganlama deseni ise böyle.

Renkli blokların yorganlamasını kendi renklerinde iplikle yaptım.  Bej kısımlarda da bej rengi iplik kullandım.

Masaya örtüp denedim demiştim. İşte belgesi!

Yuvarlak masada işte böyle görünüyor.

Masa için alışıldık bir örtü değil belki ama  ben böyle örtüleri masada kullanmayı seviyorum.

Örtünün renklerine ve tarzına sepet ve kurumuş çiçekleri uydurdum. Ve kozalaklar da benim kış aylarında dekorasyonda vazgeçemediklerim.

Şimdilik nerede kullanacağıma karar veremedim. Masada ya da koltukta olabilir.

Bu ve bundan sonraki fotoğraflarda balkonumdaki kasımpatları da örtüme eşlik ettiler.

Bu mevsimin çiçeklerini de ayrı seviyorum. Özellikle kasımpatlarını... Ama hercai menekşe ve sıklamenlerde darılmasınlar, onlara da bayılırım. Ama şu anda sadece kasımpatlarım var.

Bu örtünün ardından hem patchwork hem de örgü ile bir şeyler başladım. Aynı kumaş gurubu ile kare ve üçgenlerden oluşan bloklar yapıyorum. Yapım aşamalarını fotoğraflayarak paylaşmaya çalışacağım. Örgü işim ise bir tane yün küçültme çanta ve bir de battaniye. Hepsine başladım. Bundan sonraki yazım muhtemelen bu işlerin başlangıç ve yapım aşamaları olur.

Hepinize sağlık, mutluluk ve yaratıcılık dolu günler diliyorum.

Annemin bayramlıkları :)

Takipçilerim ve beni tanıyanlar artık biliyor, benim annem el işi yapmadan duramayan çok becerikli biridir.Sürekli örtüler, yastıklar, projeler, projeler... Bu bayram gittiğimde kendi yatağı ve misafir yatağı için hazırladığı pazen yatak örtüleri ile karşılaştım. Kıskandım mı, çoook...

 

Annnemin çok yakın bir arkadaşı var. O da el işi sevdalısı,  Kamile Teyzem... Kamile Teyzem Bursa'da yaşıyor. Annem de sık sık onu ziyarete gidiyor. Son Bursa ziyaretinde iki kafadar pazen olayına girmişler. Dükkanlar tek tek dolaşılıp çeşitli renk ve desenlerde pazenler bulunmuş.

Eve dönülünce hemen kollar sıvanıp yatak örtüleri dikilmiş. Annem hızını alamamış iki tane yatak örtüsü dikmiş. Bu yatak örtüsü misafir yatak odasındaki tek kişilik yatak için... Pazen parçaları dikdörtgenler şeklinde yerleştirmiş. Yastığını da iki renkli hazırlamış. Bir kenarına diktiği biyelerle yastığı rustiğe asmış.

Çift kişilik yataktaki örtüye gelince... O da karelerden oluşuyor. Aslında anlatılacak fazla bir şey yok. Birleştirmeleri makinede yapılmış. Kenarları düz renk pazen biye ile kapatılmış. Fakat ben kenarlarını fotoğraflamamışım  ne yazık ki. Burada yastıklar olmadan örtünün duruşunu görüyorsunuz.

İşte bu da yastıklı hali.Yatak örtülerini bayrama yetiştirmiş. Ama kafasında bu örtülere uyumlu birkaç aksesuar ve süsleme fikri var. Onlara zamanı kalmamış. Duramaz en kısa zamanda kafasındakileri yapar. Ben de hemen paylaşırım.

Annem sağ olsun, bu yazıyı  örtüleriyle doldurdu. Bu arada ben de boş durmuyorum. Bir iki güne kadar biteceğini düşündüğüm patchwork örtümü huzurlarınıza çıkaracağım. Canım çok fena örgü örmek istiyor, belki de bir örgü başlarım örtüden sonra. Yani bir sonraki çalışma şimdilik muamma...

Neyse çok uzatmayayım,annemin örtülerindeki gibi cıvıl cıvıl, neşeli günler diliyorum hepinize. En kısa zamanda görüşmek üzere...

Mutlu bayramlar...

Mutlu bayramlar....