
Sevgili Anneciğim,
Daha karnındayken benimle konuştuğun ve bana arkadaşlık ettiğin için,
"Doğduğun gün hayatımın en güzel günüydü." dediğin için,
Pişiklerimi pudralayarak beni rahatlattığın için,
Kocaman sarılmaların ve öpücüklerin için,
Ben öğreninceye kadar sonsuz kere "anne... anne... anne... " yi tekrarladığın için,
Daima "neden? neden? neden? " sorularını sormamı teşvik ettiğin için,
Harika gülümsemelerin ve "benim en iyi arkadaşım" olduğun için,
Bana güvendiğin ve uzaktan seven bir anne olmadığın için,
Hasta olduğum günlerde bütün gece başımda beklediğin için,
Benimle güldüğün, benimle ağladığın için,
"Seni seviyorum" dediğin için,
"Ben sana söylemiştim" lerini dilinin ucuna gelse de yuttuğun için,
Eğitimin bütün kilitli kapıları açacağını öğrettiğin için,
İhtiyacım olduğunda daima yanımda olduğun için,
Hiçbirşeyin kolay elde edilemeyeceğini, başarının çok çalışmak gerektirdiğini öğrettiğin için,
Hayatının en güzel yıllarını bana adadığın için,
Bana sevgimi ifade etmeyi öğrettiğin için,
"Benim biricik annem sen olduğun için TEŞEKKÜRLER..."
Ve hepsinden çok evrendeki "en iyi anne" olduğun için
TEŞEKKÜRLER.
Bu mektubu küçük oğlum bana yazmış. (Yazmasını sağlayan ana sınıfı öğretmeni Didem'e özel teşekkür) Bu sabah 07.30 da şiiri ile birlikte okudu.
Ben de bu teşekkürü önce anneme, sonra da bütün annelere gönderiyorum. Beni "anne" yapan oğullarım Yankı ve Çağrı'ya da teşekkür ediyorum.
Anne olsun ya da olmasın bütün kadınlar annelik duygularıyla doğar. Bu yüzden çocukları olsun olmasın bütün kadınların ANNELER GÜNÜ kutlu olsun.